Tak! To właśnie postanowiłam sobie dzisiejszego poranka, kiedy to znów wszystko wróciło do normalności. Szykując starszą córkę do przedszkola, a właściwie szykując siebie do szykowania jej do przedszkola, podsłuchałam, co Maja mówi do swojej półrocznej siostry. Leżały razem na łóżku, Sara tęsknie spoglądała w moją stronę, a starsza powiedziała do niej: ’Poczekaj maluchu, mama idzie się ubierać.’. I wtedy zrozumiałam.

Ten rok był dla naszej rodziny czasem skrajnych wydarzeń i emocji. Sprawy zdrowotne, prywatne i zawodowe przybierały różne tory. Ten rok mógł być tragiczny. Nasze prośby jednak chyba zostały wysłuchane przez kogoś na górze… Bo dobre zwyciężyło! Co takiego się działo?